Γράμματα στον Φαζίλ από μαθητές των Χανίων

Η ζωή… ένα βιβλίο με άγνωστο τέλος


Ο Φαζίλ είναι ο ήρωας της νουβέλας του Χρήστου Τσαντή, με τίτλο «Migozarad», που κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Ραδάμανθυς. Το βιβλίο γράφτηκε σε πρώτη μορφή το 2010.Γράμματα στον Φαζίλ, τον ασυνόδευτο ανήλικο πρόσφυγα από το Αφγανιστάν που έπειτα από μια μεγάλη περιπέτεια επανασυνδέθηκε με την οικογένειά του στη Γερμανία, έγραψαν οι μαθητές των τμημάτων Ανθρωπιστικής Κατεύθυνσης της Γ΄ τάξης και του Β΄4 του 3ου Γενικού Λυκείου Χανίων, καθώς και τα παιδιά της ΣΤ΄ τάξης του 10ου Δημοτικού Σχολείου Χανίων.       
Ο συγγραφέας βρέθηκε με τα παιδιά στο σχολείο και όλοι μαζί διάβασαν το συγκλονιστικό γράμμα του Φαζίλ που υπάρχει μέσα στο βιβλίο. Αφού συζήτησαν, αποφάσισαν να του στείλουν το δικό τους μήνυμα. Έτσι λοιπόν, κάθισαν και του έγραψαν. Παράλληλα ζήτησαν απ’ τον Φαζίλ, αν θέλει και μπορεί, να απαντήσει στα γράμματά τους.
Τα γράμματα των παιδιών με ευαισθησία και με ωριμότητα, συγκλονίζουν. Το ίδιο και οι εικόνες που ζωγράφισαν οι μαθητές στο 10ο Δημοτικό Σχολείο Χανίων.
Θα δημοσιεύσουμε σταδιακά εδώ όλα τα κείμενα, ενώ όπως δεσμεύθηκε στα παιδιά ο συγγραφέας, τα γράμματα στον Φαζίλ θα δημοσιευθούν σύντομα σε ειδικό παράρτημα που ετοιμάζεται για τη 2η έκδοση του βιβλίου «Migozarad».
Migozarad
Ζωγραφιά του Κωνσταντίνου από το 10ο Δημοτικό Σχολείο Χανίων

…Μπορούν άραγε να γίνουν αυτά σε έναν κόσμο που υπάρχουν ελάχιστα ίχνη ανθρωπιάς;

Αγαπημένε μου Φαζίλ,
Διαβάσαμε μέσα στην τάξη την προσωπική σου ιστορία, τα βιώματα δηλαδή που είχες σχετικά με τον πόλεμο και την προσφυγιά.
Εγώ προσωπικά δεν έχω ζήσει τέτοιου είδους εμπειρίες και συγκλονίστηκα όταν διάβασα τη δική σου. Η αλήθεια είναι ότι ποτέ δεν ξέρουμε τι εκπλήξεις, ευχάριστες ή δυσάρεστες, μας επιφυλάσσει η ζωή. Γνωρίζω πολύ καλά όμως ότι ο πόλεμος είναι ένα απάνθρωπο πράγμα, που αναγκάζει τους ανθρώπους να εγκαταλείψουν τα σπίτια και την πατρίδα τους. Δεν έχει να προσφέρει κάτι, αλλά αντίθετα στερεί ανθρώπινες ζωές και προκαλεί δυσβάσταχτο πόνο. Και είμαι σίγουρη ότι εσύ ένιωσες αυτόν τον πόνο σε μεγαλύτερο βαθμό από ό,τι μπορώ να σκεφτώ.
Το μόνο που είμαι σε θέση να κάνω αυτήν τη στιγμή είναι μερικές ευχές. Εύχομαι λοιπόν, να είσαι το τελευταίο παιδί σε αυτόν τον κόσμο που αναγκάζεται να εγκαταλείψει την πατρίδα του. Εύχομαι να είσαι το τελευταίο παιδί, ο τελευταίος άνθρωπος που έχει νιώσει τον πόνο που προκαλεί ο πόλεμος. Βασικά, εύχομαι να μην χάσουν άλλοι άνθρωποι τη ζωή τους από τον πόλεμο. Αναρωτιέμαι όμως: μπορούν άραγε να γίνουν αυτά σε έναν κόσμο που υπάρχουν ελάχιστα ίχνη ανθρωπιάς;
Γεωργία, 3ο Γενικό Λύκειο Χανίων

…Η ζωή είναι ένα βιβλίο με άγνωστο τέλος

Αγαπητέ Φαζίλ, η ζωή είναι ένα βιβλίο με άγνωστο τέλος και συγγραφέα, και συνήθως έρχεται έτσι όπως δεν τα περιμένουμε. Η ψυχή του ανθρώπου είναι σαν καθρέπτης. Θα πέσει, θα σπάσει, κάποιος ή εσύ ο ίδιος θα βρεις τη δύναμη να τον ξανακολλήσεις… και πάλι από την αρχή. Όλα είναι κρεμασμένα από ένα νήμα και από εσένα εξαρτάται αν κοπεί. Έχε πίστη.
Ελένη & Τζώρτζια, 3ο Γενικό Λύκειο Χανίων

…Η Ελλάδα σε καταλαβαίνει

Αγαπητέ Φαζίλ,
Εύχομαι να είσαι καλά και να έχεις βρει την οικογένειά σου. Πέρασες δύσκολα και δεν φταις εσύ, αλλά αφού το πάλεψες είσαι δυνατός. Να ξέρεις, στην Ελλάδα είσαι ευπρόσδεκτος μαζί με την οικογένειά σου. Η Ελλάδα σε καταλαβαίνει, αφού έχουμε περάσει εδώ την περίοδο που οι Έλληνες μεταναστεύανε.
 Peace παντού! Από Χανιά.
Στέλλα, 3ο Γενικό Λύκειο Χανίων
Migozarad
Δημιουργία της Μιρέλας και της Μαρίας, από το 10ο Δημοτικό Σχολείο Χανίων

…Ήταν μια τεράστια εμπειρία αυτό που πέρασες που εμείς ποτέ δεν θα μπορούσαμε να φανταστούμε

Γειά, Φαζίλ.
Το όνομά μου είναι Μαρίνα και είμαι Ελληνίδα. Ζω στα Χανιά της Κρήτης και είμαι 12 χρονών. Το σχολείο μου είναι το 10οΔημοτικό Σχολείο. Εγώ και η τάξη μου ακούσαμε την ιστορία σου από το 2010 και μας εντυπωσίασε. Με εντυπωσίασε πως τα κατάφερες να φτάσεις στη Γερμανία από το Αφγανιστάν. Θα ήταν μια τεράστια εμπειρία αυτό που πέρασες που εμείς ποτέ δεν θα μπορούσαμε να φανταστούμε. Ελπίζω να ζεις μια ευτυχισμένη ζωή στη Γερμανία και θα χαρώ πολύ να μας απαντήσεις.
Μαρίνα, 10ο Δημοτικό Σχολείο Χανίων

…Θαυμάζω το θάρρος σου

Αγαπητέ Φαζίλ,
Έμαθα την ιστορία σου και πιστεύω ότι για να ρισκάρεις και να μπεις μέσα στο φορτηγό, σημαίνει ότι ήθελες πολύ να βρεις την οικογένειά σου. Πιστεύω ότι λίγοι άνθρωποι έχουν το θάρρος να το κάνουν κι εσύ είσαι μέσα σε αυτούς. Θαυμάζω το θάρρος και τη γενναιότητά σου και πιστεύω ότι ήσουν πολύ τυχερός. Αν εγώ ήμουν στη θέση σου δεν ξέρω τι θα έκανα. Ίσως να καθόμουν στην πατρίδα μου και να τους περίμενα.
Μαρία, 10ο Δημοτικό Σχολείο Χανίων
Migozarad

…Να δίνεις δύναμη στους άλλους

Φαζίλ, κολλητέ, να προσέχεις. Και τώρα που μάλλον θα έχεις μεγαλώσει, να διηγείσαι τα όσα πέρασες δίνοντας δύναμη στους άλλους ανθρώπους να μην τα παρατάνε.
Γιάννης, 3ο Γενικό Λύκειο Χανίων

…Θα έπρεπε να είμαστε όλοι πρόθυμοι να τους βοηθήσουμε και να τους υποστηρίξουμε στις δύσκολες καταστάσεις

Αγαπητέ Φαζίλ,
Πρόσφατα έμαθα την ιστορία σου, την τραγική ιστορία σου. Αυτό που σου έτυχε θα μπορούσε να συμβεί στον καθέναν, από οποιαδήποτε χώρα και σε οποιαδήποτε ηλικία. Το θέμα είναι να έχεις την ψυχική δύναμη να το αντιμετωπίσεις.
Πολλοί άνθρωποι που ζουν σε παρόμοιες καταστάσεις και περνάνε δύσκολα. Θα έπρεπε να είμαστε όλοι πρόθυμοι να τους βοηθήσουμε και να τους υποστηρίξουμε στις δύσκολες καταστάσεις.
Εγώ, αν ζούσα τέτοιες καταστάσεις στη χώρα μου, θα έπαιρνα την απόφαση από μόνη μου να φύγω από την πατρίδα μου και να αναζητήσω κάτι καλύτερο.
Εσύ, προφανώς και στη συνέχεια θα αντιμετωπίσεις προβλήματα και η αντιμετώπιση που θα έχεις απ’ τους ανθρώπους δεν θα είναι πάντα καλή ούτε θα δείξουν όλοι πρόθυμοι να σε βοηθήσουν. Όλα αυτά θα πρέπει να τα ξεπεράσεις για να προχωρήσεις στη ζωή σου και να πετύχεις στους στόχους που έχεις. Ακόμα και μόνος σου να είσαι μπορείς να καταφέρεις πολλά και να είσαι πραγματικά ευτυχισμένος στη συνέχεια. Αυτά είχα να σου πω. Ελπίζω να σε βοήθησα και να συνεχίσεις να προσπαθείς και να πετυχαίνεις τους στόχους σου.
Μυρτώ, 3ο Γενικό Λύκειο Χανίων
Migozarad
Ζωγραφιά της Ειρήνης, 10ο Δημοτικό Σχολείο Χανίων
-Αγαπητέ Φαζίλ,
Έμαθα την ιστορία σου και θα ήθελα να σου πω ότι συγκινήθηκα πολύ και ότι λυπάμαι που έπρεπε να ζήσεις όλα αυτά και να χάσεις τους γονείς σου. Νομίζω πως είχες μια πολύ δύσκολη ζωή και ακόμα ίσως έχεις, και επίσης ότι έχεις ζήσει μια πολύ άσχημη εμπειρία ταξιδεύοντας με μια βαρκούλα στην κρύα θάλασσα.
Πιστεύω πως αυτό που έκανες είναι σπουδαίο και ότι είσαι πολύ τολμηρός. Αλλά χαίρομαι πολύ που τώρα ζεις σε μια χώρα, χωρίς πόλεμο, μαζί με τους γονείς σου.
Όλα θα πάνε καλά, Φαζίλ!
Με αγάπη, Μιρέλα, 10ο Δημοτικό Σχολείο Χανίων
-Λυπούμαστε πολύ για αυτά που πέρασες. Ελπίζουμε τώρα να είσαι καλύτερα, με την οικογένειά σου.
Στέφανος, 10ο Δημοτικό σχολείο Χανίων
Migozarad

Δείτε εδώ για παραγγελίες του βιβλίου


Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

«Τα δυο πουγκιά», του Γιώργου Ηλιάδη, στην Κρήτη της Κατοχής

Ο Μενέλαος Λουντέμης και η Μυρτώ

Το άθροισμα των κόκκων σιταριού στο πρόβλημα της σκακιέρας και το παιχνίδι των πεσσών των αρχαίων Ελλήνων

Follow by Email