Οι άνθρωποι του Αυγούστου

Ο Ορφέας είναι καταδικασμένος να αναζητά την Ευρυδίκη;

Μια Ελεγεία στον έρωτα, ένα μοιρολόι στη ζωή

«Νυχτερινά πουλιά ραμφίζουνε τα πρώτα αστέρια
που λάμπουν εκεί απάνω
όπως λάμπει η ψυχή μου την ώρα που σ’ αγαπάω».
 Pablo Nerouda
Ένας σύγχρονος Ορφέας παλεύει για να συναντήσει και πάλι την Ευρυδίκη του. «Οι άνθρωποι του Αυγούστου», του Κώστα Βελούτσου (Εκδόσεις Ραδάμανθυς), είναι μια νουβέλα που πραγματεύεται με δεξιοτεχνία τον έρωτα, το πάθος για ζωή, την απώλεια, την αποξένωση, τη μοναξιά, την απόγνωση, και μας δίνει τη δυνατότητα να δούμε κι από μια άλλη πλευρά τις ανθρώπινες σχέσεις.   
Ο συγγραφέας βάζει κατευθείαν τον αναγνώστη στο ατμοσφαιρικό πλαίσιο της ιστορίας. Εικόνες από φιλμ νουάρ και μία αίσθηση μυστηρίου κυριαρχεί, μα γρήγορα, από τις πρώτες κιόλας λέξεις, προσεγγίζουμε το θέμα:
 ΑΘΗΝΑ ΞΗΜΕΡΩΜΑ 1ης ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ
     ΜΑΤΙΑ ΠΟΥ ΓΥΑΛΙΖΟΥΝ στο σκοτάδι, μάτια που πεισματικά αρνούνται να κλείσουν. Το βλέμμα μου αλητεύει μέσα στο χώρο του σπιτιού κι όπως όπως έκανε χθες, όπως κάνει κάθε μέρα, ψάχνει να βρει τα δικά σου σημάδια. Σταματά πάνω σε καθετί που θυμίζει εσένα… Σκέψεις, αναμνήσεις και λόγια επιστρέφουν σ’ ένα σκηνικό που παραμένει αδρανές και αμετάλλακτο, σαν μια παράσταση που επαναλαμβάνεται καθημερινά με αδιάλειπτο ρυθμό.
Ο καπνός από τ’ άφιλτρα τσιγάρα συνεχίζει ακατάπαυστα τα δικά του ταξίδια. Τον παρατηρώ ν’ ανεβαίνει ψηλά. Ανταμώνει τη ματιά μου, κυκλώνει τις αναμνήσεις, δίχως όμως να καταφέρει να τις διαλύσει και να τις συμπαρασύρει στο δικό του άχρωμο κόσμο. Δίχως να καταφέρει να σβήσει από τη μνήμη το πρόσωπό σου, τα λόγια σου… εσένα.
Το γκρίζο διαδέχεται – αινιγματικά – τα χρώματα της ζωής. Η απορία μένει ζωγραφισμένη στα πρόσωπά μας, η αγωνία για την τύχη του σύγχρονου Ορφέα, που αρνείται να αποδεχθεί την απώλεια της αγαπημένης του, σταδιακά κορυφώνεται. Οι δικές της λέξεις, ανεξίτηλες, έχουν γραφτεί στα βάθη της καρδιάς του: 

%cf%87%cf%89%cf%81%ce%af%cf%82-%cf%84%ce%af%cf%84%ce%bb%ce%bf
Οι άνθρωποι του Αυγούστου, Κώστας Βελούτσος
«…Ακόμα κι αν είμαι πια μακριά… Τόσο μακριά που δεν θα μπορείς να με δεις ούτε να μ’ ακούσεις… Ακόμα κι αν όλα χαθούν, αν οι ανάσες μας πάψουν να δίνουν ζωές, θα μείνουν οι Αύγουστοι ως την αιωνιότητα κι ακόμα πιο πέρα για να θυμίζουν… Θα μείνουν τα χαράματα, οι νύχτες, θα μείνουν οι ήλιοι, τα δειλινά, θα μείνουν για πάντα οι άνθρωποι του Αυγούστου και οι αγάπες σαν την αστείρευτη δική μας. Ακόμα κι αν χαθώ, ακόμα κι αν σβήσει η ζωή μου πριν από τη δική σου, θα μείνουν όλα αυτά για να σου θυμίζουν τον έρωτά μας… Θέλω να πεις γι’ αυτόν, θέλω να μιλήσεις για την αγάπη μας… Να πεις πως… πως δεν χωρούσε πουθενά, να τον φωνάξεις δυνατά και να ’σαι βέβαιος ότι κάθε φορά που θα μιλάς για τον έρωτα και για την αγάπη μας εγώ θα σ’ ακούω… Κάθε Αύγουστο θα είμαι ακόμα πιο κοντά σου… Κάθε Αύγουστο θα θυμάσαι πιο πολύ την αγάπη μας, θα θυμάσαι τις βραδινές βόλτες μας στην Αθήνα και κάθε εικόνα που θα βλέπεις απ’ αυτό το σεργιάνι θα σου θυμίζει μια ζωή. Μια άλλη ζωή, τη δική μας… Θέλω να μείνεις, να υπάρχεις και να θυμάσαι…».
Ο συγγραφέας μας δίνει σελίδες που αγγίζουν συναισθήματα. Σέβεται τις λέξεις και με απλότητα παρακολουθεί την πορεία του δικού του Ορφέα. Βλέπει βαθιά μέσα στον ψυχικό κόσμο του ήρωά του και, με μια διαρκή χρονική παλινδρόμηση, μας δίνει τη δυνατότητα να τον πλησιάσουμε, σαν να θέλουμε να του μιλήσουμε… να του δώσουμε κουράγιο. Η αρρώστια πήρε μακριά τη δική του Ευρυδίκη, κι εκείνος είναι βυθισμένος στο σκοτάδι. Μια χαραμάδα φως δεν φαίνεται πουθενά. Μα, να! Ίσως παρατηρώντας τους ανθρώπους του Αυγούστου… ίσως αναβιώνοντας μνήμες, ίσως…
Ο ήρωας του Κώστα Βελούτσου, ανυπόμονος σαν τον Ορφέα, διατρέχει όλα τα στάδια του πένθους, για τα οποία μας μιλούν οι ψυχολόγοι, ειδικά σε απώλειες που σχετίζονται με ανίατες ασθένειες ή με εκείνη την ασθένεια για την οποία δεν θέλουμε ούτε να μιλάμε. Αρχικά δεν δέχεται ό,τι έχει ήδη συμβεί, αρνείται να συμβιβαστεί με την απώλεια. Θυμώνει, προσπαθεί να αναβιώσει στιγμές, να κρατήσει ζωντανή τη μυρωδιά της αγαπημένης του, και βυθίζεται όλο και πιο πολύ. Παλεύει μέσα του και η τραγικότητα αυτής της πάλης καταγράφεται με εξαίσιο τρόπο μέσα από την πένα του Κώστα Βελούτσου. Ώσπου…
Υπάρχουν κάποιες ιστορίες που έχουν μεγάλη δύναμη. Ακόμα κι αν δεν έχουν πάντα χαρούμενο τέλος. Αλλά, μήπως και η χαρά δεν είναι δίδυμη αδελφή της λύπης; Το έργο του Κώστα Βελούτσου, «Οι άνθρωποι του Αυγούστου», που κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Ραδάμανθυς, είναι από αυτή τη σκοπιά μια Ελεγεία στον έρωτα και παράλληλα ένα Μοιρολόι στη ζωή, μα και και μια διαρκή καμπάνα αφύπνισης, μία υπενθύμιση πως…
©Χρήστος Τσαντής, Φλεβάρης, 2017

Για παραγγελίες του βιβλίου συμπληρώστε τη φόρμα επικοινωνίας ή επικοινωνήστε στο 6983 091058

Τιμή βιβλίου: 10 ευρώ
και μόνο 3 ευρώ συνολικά για έξοδα αποστολής-αντικαταβολής
Δωρεάν αποστολές για παραγγελίες άνω των 25 ευρώ
%cf%87%cf%89%cf%81%ce%af%cf%82-%cf%84%ce%af%cf%84%ce%bb%ce%bf
Μοτίβο από πίνακα του Edvard Munch


Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

«Τα δυο πουγκιά», του Γιώργου Ηλιάδη, στην Κρήτη της Κατοχής

Ο Μενέλαος Λουντέμης και η Μυρτώ

Η ΚΡΗΤΙΚΗ ΜΑΤΙΑ

Follow by Email